Strona główna
Ograniczenia żywieniowe
Przepisy bezmleczne
Zefir z purée jabłkowego w domowych warunkach

Zefir z purée jabłkowego w domowych warunkach

Delikatny, puszysty, naturalny i bardzo smaczny! Purée do tego jabłkowego zefiru (pianek) przygotowuje się ze świeżych jabłek, a środkiem żelującym jest agar-agar. Deser przygotowuje się dość prosto, poradzi sobie nawet początkujący kucharz. Ale lepiej mieć pod ręką termometr kuchenny.

katushafin

autor przepisu

Zefir z purée jabłkowego w domowych warunkach przepis ze zdjęciami krok po kroku i wideo

Obejrzyj wideo

0 180

Skład / składniki

porcji:

tabela przeliczania miar objętości

Składniki odżywcze i wartość energetyczna składu przepisu

Według wagi składu:

białko 2 % 1 g

tłuszcze 0 % 0 g

węglowodany 98 % 63 g

252 kcal

IG: 8 / 0 / 92

przygotowanie krok po kroku

Krok 1

Jak zrobić jabłkowy zefir? Przygotuj produkty. Purée z jabłek przygotujemy sami. Jeśli masz gotowe purée i jest już słodkie, weź tylko 200 gramów cukru na syrop. Agar-agaru dałam 10 gramów, bo trochę wątpiłam w jego jakość. Jabłka najlepiej wybieraj twarde i zielone — jest w nich więcej pektyny.
Krok 2

Dokładnie umyj jabłka i pokrój je na ćwiartki. Wytnij gniazda nasienne i ułóż jabłka w naczyniu do zapiekania skórką do góry. Wstaw do piekarnika nagrzanego do 200°C. Piecz jabłka przez 30 minut.
Krok 3

Upieczone jabłka wyjmij z piekarnika i lekko ostudź. Moje jabłka okazały się z miękkiej odmiany i całkiem się rozpłynęły podczas pieczenia. Oddziel skórkę od miąższu. Jeśli miąższ nie będzie zbyt jednolity, zmiksuj go blenderem ręcznym. Mój miąższ wyszedł delikatny i puszysty.
Krok 4

Przetrzyj purée przez sito, żeby usunąć twarde cząstki lub resztki skórki. Odmierz 125 gramów.
Krok 5

Przełóż purée do rondelka z grubym dnem. Dodaj 100 gramów cukru. Jeśli Twoje purée jest gotowe, pomiń te kroki.
Krok 6

Postaw rondelek z purée na małym ogniu i, mieszając, doprowadź do rozpuszczenia cukru. Doprowadź purée do wrzenia i gotuj je 2–3 minuty. Następnie od razu przelej purée z rondelka do innego naczynia i odstaw do ostygnięcia. Gdy purée trochę przestygnie, wstaw je do zamrażarki do całkowitego schłodzenia. Zajmie to niewiele czasu, około 5–10 minut.
Krok 7

Gdy purée stygnie, namocz agar-agar. W tym celu zalej go wodą, dobrze wymieszaj i zostaw do napęcznienia.
Krok 8

Ostudzone purée przełóż do miski i dodaj do niego białko.
Krok 9

Ubij białko z purée mikserem na bardzo sztywną pianę. Zajmie to około 15 minut.
Krok 10

Do rondelka z grubym dnem odmierz pozostałe 200 gramów cukru i wlej napęczniały agar-agar.
Krok 11

Postaw rondelek na małym ogniu. Doprowadź syrop do wrzenia. Cukier przy tym całkowicie się rozpuści.
Krok 12

Gotuj syrop do temperatury 110°C.
Krok 13

Ponownie włącz mikser i ostrożnie, cienkim strumieniem, wlej gorący syrop do ubitych białek. Wlewaj go ostrożnie po ściance, żeby syrop nie nawinął się na mieszadła miksera. Ogólnie, zgodnie z technologią, białka ubija się i syrop gotuje jednocześnie, ale ponieważ byłam sama w kuchni bez miksera planetarnego, zrobiłam to etapami. I wszystko się udało.
Krok 14

Gdy cały syrop będzie wlany, ubijaj masę jeszcze około 5 minut. Powinna znów stać się gęsta i sztywna. Od razu przełóż ją do rękawa cukierniczego. Pracując z agar-agarem, trzeba działać szybko, bo zaczyna tężeć już w 40°C.
Krok 15

Wyłóż blachę papierem do pieczenia. Lepiej zrobić to wcześniej, z wyżej wymienionego powodu. Wyciśnij na niego połówki przyszłych pianek w dowolnym kształcie.
Krok 16

Zostaw zefir do obeschnięcia i ustabilizowania na 24 godziny w temperaturze pokojowej.
Krok 17

Gotowy zefir obficie oprósz cukrem pudrem przez sitko.
Krok 18

Połącz połówki w pary. Z tej ilości produktów wyszły mi 24 połówki, czyli 12 całych pianek. Na jednej blasze wszystkie się nie zmieściły.

To mój pierwszy zefir i uważam, że się udał. Wyszedł trochę miękki, myślę, że przez jabłka. Czytałam wiele sporów o ilość cukru w tym przepisie — nie powiedziałabym, że zefir jest mdły. Ale moje jabłka są też bardzo kwaśne.
Żeby białko dobrze się ubiło, jajka powinny być świeże i schłodzone (z lodówki), a naczynie do ubijania suche i czyste, bez śladów tłuszczu. Oddzielając białka od żółtek, upewnij się, że do białka nie dostała się ani kropla żółtka. Dla lepszego ubicia możesz dodać do białek małą szczyptę soli lub kilka kropli soku z cytryny (octu). Ubijaj mikserem na najniższej prędkości, zwiększając ją w miarę ubijania. Do ubijania wybieraj naczynie emaliowane, ceramiczne lub szklane (w żadnym wypadku aluminiowe, bo białka zszarzeją!).
Zanim dodasz agar, zwróć uwagę na jego oznaczenie. Liczby na opakowaniu, np. 600, 900 lub 1200, oznaczają siłę (sprężystość) uzyskiwanego żelu. Im wyższa liczba, tym gęstsza wyjdzie galaretka. Zawsze pamiętaj, że proporcje agar-agaru podane w przepisie są względne, bo na wynik wpływa nie tylko siła żelu (liczby na opakowaniu), ale też jakość agar-agaru oraz ilość cukru i kwasu w składzie dania. Żeby się nie pomylić i uzyskać pożądany efekt, zaleca się zrobić test. W tym celu weź 1 łyżkę gotowego, ale jeszcze nieschłodzonego dania i włóż do zamrażarki na 1 minutę. Jeśli galaretka ma odpowiednią konsystencję, proporcje są zachowane prawidłowo. W przeciwnym razie trzeba danie zagęścić lub, przeciwnie, rozrzedzić.