Strona główna
Przyprawy przyprawy przyprawy
Kapuśniak ze szprotkami w sosie pomidorowym

Kapuśniak ze szprotkami w sosie pomidorowym

Rybna wersja z rybą z puszki — szybko i smacznie. Nigdy wcześniej nie gotowałam rybnej wersji szczi (rosyjskiego kapuśniaku), choć na Rusi przyrządzano je także na bulionie rybnym. Odmian tego dania jest mnóstwo. Od innych zup szczi wyróżnia biała kapusta — i musi jej być dużo. Pozostałe składniki mogą być za to bardzo różnorodne.

Mariya

autor przepisu

Kapuśniak ze szprotkami w sosie pomidorowym przepis ze zdjęciami krok po kroku i wideo

Obejrzyj wideo

0 254

Skład / składniki

porcji:

tabela przeliczania miar objętości

Składniki odżywcze i wartość energetyczna składu przepisu

Według wagi składu:

białko 29 % 2 g

tłuszcze 29 % 2 g

węglowodany 43 % 3 g

41 kcal

IG: 100 / 0 / 0

przygotowanie krok po kroku

Krok 1

Przygotuj składniki. Do kapuśniaku ze szprotkami w sosie pomidorowym potrzebujesz: wody pitnej, białej kapusty, ziemniaków, liścia laurowego, czarnego pieprzu mielonego i soli.
Krok 2

Poszatkuj kapustę.
Krok 3

Ziemniaki obierz i pokrój w średnie plasterki.
Krok 4

W garnku zagotuj wodę. Dodaj poszatkowaną kapustę. Gotuj 5 minut.
Krok 5

Następnie dodaj ziemniaki i sól. Gotuj jeszcze 15 minut, mieszając.
Krok 6

Podsmażane warzywa. Do ich przygotowania potrzebujesz: puszki szprotek w sosie pomidorowym, marchwi, czosnku i oleju roślinnego.
Krok 7

Marchew zetrzyj na tarce o dużych oczkach.
Krok 8

Czosnek obierz i przeciśnij przez praskę.
Krok 9

Na patelni rozgrzej olej roślinny. Wyłóż marchew.
Krok 10

Od razu dodaj przeciśnięty czosnek. Smaż, mieszając, aż marchew zmięknie.
Krok 11

Następnie dodaj na patelnię szprotki razem z sosem pomidorowym. Wymieszaj i duś razem na małym ogniu 5 minut.
Krok 12

Przełóż podsmażone warzywa do garnka. Wymieszaj, doprowadź do wrzenia i gotuj 2 minuty. Jeśli chcesz, wsyp do zupy suszony lub świeży koperek i zdejmij garnek z ognia.
Krok 13

Pozostaw zupę pod przykryciem na 15–20 minut, żeby nabrała smaku, i rozlej na talerze.

Szczi to rdzennie rosyjskie danie. Uważa się, że pojawiły się w kuchni narodowej już w IX wieku, gdy na Ruś przywieziono z Bizancjum kapustę. Dawne źródła wymieniają kilka nazw szczi: szti, szti kapustnyje, szti borszczowyje, szti riepnyje. Szybko zdobyły popularność we wszystkich warstwach społecznych i zajęły jedno z czołowych miejsc w jadłospisie. Początkowo było to wegetariańskie danie obrzędowe (na wywarze warzywnym lub grzybowym), ale później zaczęto je gotować także na bulionie mięsnym lub rybnym. W zależności od składników szczi były albo „bogate”, albo „puste”. Biedni ludzie, którym rzadko zdarzało się jeść mięso, dodawali do szczi przy okazji utłuczoną słoninę. Bywało jednak, że trzeba je było gotować tylko z kapustą i cebulą. Ziemniaki pojawiły się w szczi w XVII wieku, a wcześniej w miarę możliwości dodawano do nich rzepę. Ciekawostką jest, że w XVIII–XIX wieku zimą gotowe szczi zamrażano i zabierano w drogę w postaci dużych lodowych kręgów, a potem rąbano je siekierą, wkładano do kotła, podgrzewano i jedzono. Ta powszechna miłość do zupy wyraziła się w licznych aforyzmach, przysłowiach i powiedzeniach — to cała warstwa rosyjskiej kultury ludowej. I dziś w rodzinach od czasu do czasu podaje się talerz aromatycznych, parujących szczi.