Domowa kiełbasa wędzona na zimno

Przygotuj aromatyczną mięsną przekąskę samodzielnie! Domowa kiełbasa wędzona na zimno wychodzi znacznie smaczniejsza i zdrowsza od sklepowej. Do kiełbasy możesz użyć dowolnego mięsa – w tym także dziczyzny (w takim przypadku warto dodać wieprzowiny lub wołowiny), przyprawy również dobierz według własnego gustu. Przygotowując kiełbasę samodzielnie, uzyskasz produkt o idealnym smaku, ponieważ ilość soli, przypraw, a nawet skład mięsa możesz regulować według własnych upodobań.

Galina Piterawatar autora
autor przepisu

Skład / składniki

porcji:
tabela przeliczania miar objętości
Składniki odżywcze i wartość energetyczna składu przepisu
Według wagi składu:
białko 83 % 33 g
tłuszcze 18 % 7 g
węglowodany 0 % 0 g
207 kcal

Taka kiełbasa wychodzi smaczna, aromatyczna i można ją nawet nazwać zdrową. Poza tym długo się przechowuje, nie tracąc swoich walorów smakowych – nawet do dwóch lat. Przygotowanie jest trudniejsze niż w przypadku kiełbasy wędzonej na gorąco, ale efekt jest wart całego wysiłku i poświęconego czasu!

Do kiełbasy możesz wziąć dowolne mięso – i dziczyznę, i wołowinę lub wieprzowinę. Jeśli jednak używasz dziczyzny, lepiej dodać kawałek tłustej wieprzowiny – wtedy kiełbasa będzie smaczniejsza. Do składu koniecznie dodaje się słoninę, która wchodzi w skład farszu (a później dodaje się jeszcze słoninę pokrojoną w kostkę). Ile? To zależy od osobistych upodobań. Im więcej słoniny, tym tłustsza wyjdzie kiełbasa.

przygotowanie krok po kroku

  1. Krok 1

    Dobrze umyj wybrane mięso i osusz je suchym ręcznikiem. Następnie pokrój mięso w duże kawałki (o grubości około 2,5 cm). Wyłóż mięso na tacę wyłożoną papierem do pieczenia i odstaw w chłodne miejsce. Lodówka się nie nada, ponieważ potrzebny jest ruch powietrza – przeciąg. Temperatura nie powinna przekraczać 5–6 stopni Celsjusza. Trzymaj mięso na tacy przez trzy doby, codziennie obracając je na drugą stronę. Dziczyznę można (i trzeba) przetrzymać dwa razy dłużej. Nie zapominaj o owadach – nie mogą mieć dostępu do mięsa.

  2. Krok 2

    Następnie zmiel mięso (bez słoniny) w maszynce i dodaj do farszu czosnek i liść laurowy. Wymieszaj, przepuść przez maszynkę drugi raz i dodaj do farszu pokrojoną w kawałki słoninę. Przepuść farsz przez maszynkę po raz trzeci i wszystko dokładnie wyrób rękami.

  3. Krok 3

    Teraz do otrzymanej masy dodaj skrobię ziemniaczaną, mielony kminek i mielony czarny pieprz. Dodaj też gałkę muszkatołową i imbir, które ścierasz na świeżo. Pokrój słoninę w małą kostkę i również dodaj ją do farszu. Wsyp do masy mięsnej sól. Następnie wlej wódkę, która posłuży jako konserwant i zapewni kiełbasie długi okres przechowywania. Nie martw się – wódka nie pogorszy smaku.

  4. Krok 4

    Ponownie dokładnie wyrób farsz rękami. Wyrabiaj, aż masa stanie się mniej więcej jednolita, a wszystkie dodatki równomiernie rozłożą się w farszu. Na tym etapie możesz dodać do farszu zieleninę, na przykład szczypiorek lub koperek. Albo kawałki papryczki chili dla pikanterii. To dobre rozwiązanie, jeśli kiełbasa nie jest przeznaczona do długiego przechowywania i planujesz zjeść ją w najbliższym czasie. Do długiego przechowywania lepiej dodawać tylko przyprawy.

  5. Krok 5

    Uformuj kiełbaski, napełniając farszem jelita (najlepiej kupić je w sklepie albo przygotować samodzielnie). Zrób kiełbaski o potrzebnej długości, związując końce sznurkiem kuchennym.

  6. Krok 6

    Przygotuj wędzarnię. Drewno najlepiej wybrać olchowe. Gdy wędzarnia jest gotowa, rozwieś w komorze wędzarniczej kiełbasę w pewnej odległości od siebie – to ważne. Najpierw dobrze rozgrzej kiełbasę, a potem utrzymuj w wędzarni tlenie i lekkie dymienie. W ten sposób wędź kiełbasę przez 7 dni. Na noc możesz robić przerwy. Jeśli po siedmiu dniach rano kiełbasa jest twarda, jest gotowa. Po prostu ściśnij ją ręką. Jeśli jest miękka, wędź ją jeszcze dzień.

  7. Krok 7

    Przechowuj kiełbasę w chłodnym miejscu. Okres przechowywania – do dwóch lat. Zwykle ten przysmak znika znacznie szybciej.

kaloryczność produktów, które mogą wchodzić w skład dania

  • Dziczyzna - 200  kcal/100 g
  • Kuropatwa - 254  kcal/100 g
  • Cietrzew - 254  kcal/100 g
  • Jelita wieprzowe - 602  kcal/100 g
  • Szczypiorek - 19  kcal/100 g
  • Liść laurowy - 313  kcal/100 g
  • Czosnek - 143  kcal/100 g
  • Słonina - 797  kcal/100 g
  • Tłuszcz wieprzowy - 871  kcal/100 g
  • Tłuszcz wieprzowy topiony - 947  kcal/100 g
  • Skwarki wieprzowe - 895  kcal/100 g
  • Szpek - 658  kcal/100 g
  • Skrobia ziemniaczana - 300  kcal/100 g
  • Kminek - 333  kcal/100 g
  • Pieprz czarny mielony - 255  kcal/100 g
  • Gałka muszkatołowa - 556  kcal/100 g
  • Imbir - 80  kcal/100 g
  • Imbir marynowany - 51  kcal/100 g
  • Imbir suszony - 347  kcal/100 g
  • Sól - 0  kcal/100 g
  • Wódka - 235  kcal/100 g

Podobne przepisy