Strona główna
Przyprawy przyprawy przyprawy
Klasyczny kapuśniak z kiszonej kapusty

Klasyczny kapuśniak z kiszonej kapusty

Esencjonalny, apetyczny, gęsty, sycący, ze zwykłych produktów. Klasyczny kapuśniak z kiszonej kapusty ma bogaty, wyrazisty smak. Możesz go gotować z mięsem i bez, z rybą albo z grzybami. Zupa ma przyjemną, lekką, orzeźwiającą kwaskowatość, dzięki której jest równie dobra latem i zimą!

Mariya

autor przepisu

Klasyczny kapuśniak z kiszonej kapusty przepis ze zdjęciami krok po kroku i wideo

Obejrzyj wideo

0 144

Skład / składniki

porcji:

tabela przeliczania miar objętości

Składniki odżywcze i wartość energetyczna składu przepisu

Według wagi składu:

białko 50 % 4 g

tłuszcze 25 % 2 g

węglowodany 25 % 2 g

37 kcal

IG: 100 / 0 / 0

przygotowanie krok po kroku

Krok 1

Jak ugotować klasyczny kapuśniak z kiszonej kapusty? Przepis jest bardzo prosty. Przygotuj wszystkie potrzebne składniki według listy i zacznij od ugotowania bulionu. Możesz wziąć wołowinę albo cielęcinę. Żeby bulion był bardziej esencjonalny, bierz mięso z kością. Może to być goleń albo łopatka z kością. Ja mam wołowe żeberka, ale z bardzo dużą ilością mięsa. Jeśli znajdziesz takie (bo z żeberek mięso czasem specjalnie się odcina), możesz zrobić zupę na nich.
Krok 2

Mięso umyj i osusz. Włóż do garnka razem z całą obraną cebulą i zalej zimną wodą.
Krok 3

Doprowadź bulion do wrzenia i gotuj na małym ogniu około 1,5-2 godzin, zbierając szumowiny. Na początku bulion będzie ciemny, ale stopniowo się rozjaśni.
Krok 4

Kiedy mięso się gotuje, przygotuj bazę zupy.
Krok 5

Ziemniaki obierz i pokrój w średnią kostkę. Smacznie wyjdzie z młodymi ziemniakami.
Krok 6

Kiedy mięso będzie ugotowane, wyjmij je z bulionu, oddziel od kości i pokrój w średnie kawałki lub słupki.
Krok 7

Cebulę też wyjmij i wyrzuć, oddała bulionowi wszystkie soki i uczyniła go bardziej klarownym. Bulion przecedź i postaw z powrotem na małym ogniu.
Krok 8

Włóż mięso z powrotem do garnka z bulionem. Następnie dodaj ziemniaki. Posól, popieprz i gotuj wszystko razem 5 minut.
Krok 9

Potem dodaj kiszoną kapustę i gotuj wszystko razem jeszcze około 15 minut, od czasu do czasu mieszając. Kiszoną kapustę możesz przed dodaniem odcisnąć albo dodać razem z sokiem, jak wolisz. Moim zdaniem z sokiem wychodzi smaczniej.
Krok 10

Przygotuj podsmażkę. Możesz użyć dowolnego oleju roślinnego, ale najlepiej słonecznikowego.
Krok 11

Marchew obierz i zetrzyj na tarce o dużych oczkach.
Krok 12

Cebulę też obierz i pokrój w drobną kostkę. Jeśli ty albo twoje dzieci nie lubicie cebuli, możesz w ogóle nie dodawać jej do podsmażki, żeby nie chrupała w zębach. Cebula zawiera jednak ważne dla organizmu substancje, dlatego zwykle dodaję całą cebulę do bulionu, żeby potem ją wyrzucić, a podsmażkę robię bez cebuli.
Krok 13

Na patelni rozgrzej na średnim ogniu olej roślinny i podsmaż cebulę 1-2 minuty.
Krok 14

Potem dodaj marchew i smaż, mieszając, jeszcze 3-5 minut, aż zmięknie.
Krok 15

Przełóż podsmażkę do garnka z zupą i gotuj wszystko razem 5-7 minut.
Krok 16

Na koniec dodaj oba rodzaje pieprzu i liście laurowe. Gotuj kapuśniak na małym ogniu 10 minut.
Krok 17

Gotowy kapuśniak zdejmij z ognia, przykryj garnek pokrywką i odstaw zupę na 10-15 minut, żeby się przegryzła. Potem rozlej na talerze. Możesz podawać ze śmietaną. Smacznego!

warto wiedzieć

Ważne! Niezależnie od tego, czy ilość wody na zupę jest podana w przepisie, najlepiej kierować się własnymi upodobaniami (czy lubisz zupę gęstą, czy rzadszą), a także wielkością swojego garnka i produktami użytymi do gotowania. Nie zapominaj, że autor ma swój pogląd na ilość mięsa, ziemniaków, kaszy i innych składników w zupie, który może nie pokrywać się z twoim. W praktyce oznacza to, że jeśli gotujesz po raz pierwszy, nie warto od razu gotować całego garnka. Zrób zupę na próbę, dla jednej lub dwóch osób. W tym celu zmniejsz ilość wszystkich składników z przepisu do 1–2 porcji, a ilość wody oblicz tak: od jednej szklanki na porcję, jeśli zupa ma być bardzo gęsta, do 1,5–2 szklanek, jeśli rzadsza. Nie zapomnij uwzględnić, że część płynu podczas gotowania odparuje. Po spróbowaniu niewielkiej porcji zupy będziesz mógł wyregulować i ilość płynu, i proporcje składników według swojego smaku. W przyszłości, jak większość doświadczonych gospodyń, będziesz mógł nalewać wodę na zupę i dodawać składniki „na oko”.

Wołowinę możesz zastąpić dowolnym innym rodzajem mięsa, który bardziej ci odpowiada. Pamiętaj jednak, że zmieni się czas gotowania, a także smak i kaloryczność dania. Wieprzowina i baranina są zwykle tłustsze od wołowiny, a filet z kurczaka czy indyk chudsze. Przy tym czas gotowania zależy nie tylko od rodzaju mięsa, ale też od tego, jaka część tuszy jest użyta i czy mięso jest ze starszego, czy młodszego zwierzęcia.

Ważne! Niezależnie od tego, czy ilość wody na zupę jest podana w przepisie, czy nie, najlepiej kierować się własnymi upodobaniami (czy lubisz zupę gęstą, czy rzadszą), a także wielkością swojego garnka i produktami użytymi do gotowania. Nie zapominaj, że autor ma swój pogląd na ilość mięsa, ziemniaków, kaszy i innych składników w zupie, który może nie pokrywać się z twoim. W praktyce oznacza to, że jeśli gotujesz po raz pierwszy, nie warto od razu gotować całego garnka. Zrób zupę na próbę, dla jednej lub dwóch osób. W tym celu zmniejsz ilość wszystkich składników z przepisu do 1-2 porcji, a ilość wody oblicz tak: od jednej szklanki na porcję, jeśli zupa ma być bardzo gęsta, do 1,5-2 szklanek, jeśli rzadsza. Nie zapomnij uwzględnić, że część płynu podczas gotowania odparuje. Po spróbowaniu niewielkiej porcji zupy będziesz mógł wyregulować i ilość płynu, i proporcje składników według swojego smaku. W przyszłości, jak większość doświadczonych gospodyń, będziesz mógł nalewać wodę na zupę i dodawać składniki „na oko”.
Wołowinę możesz zastąpić dowolnym innym rodzajem mięsa, który bardziej ci odpowiada. Pamiętaj jednak, że zmieni się czas gotowania, a także smak i kaloryczność dania. Wieprzowina i baranina są zwykle tłustsze od wołowiny, a filet z kurczaka czy indyk chudsze. Przy tym czas gotowania zależy nie tylko od rodzaju mięsa, ale też od tego, jaka część tuszy jest użyta i czy mięso jest ze starszego, czy młodszego zwierzęcia.