Strona główna
Przyprawy przyprawy przyprawy
Owsiane racuchy twarogowe z rabarbarem

Owsiane racuchy twarogowe z rabarbarem

Takie racuchy twarogowe możesz przygotować także ze zwykłej mąki pszennej. Oto takie ciekawe i smaczne racuchy przygotowałam, żeby zmniejszyć ogromne zapasy rabarbaru, które nagromadziły mi się w lodówce. Przepis znalazłam w internecie. Dzięki mące owsianej ciasto wychodzi bardzo miękkie i plastyczne. Racuchy są bardzo sycące – jeden taki racuch zastąpi pełnowartościowe śniadanie.

Mariya

autor przepisu

Owsiane racuchy twarogowe z rabarbarem przepis ze zdjęciami krok po kroku i wideo

Obejrzyj wideo

0 154

Skład / składniki

porcji:

tabela przeliczania miar objętości

Składniki odżywcze i wartość energetyczna składu przepisu

Według wagi składu:

białko 26 % 11 g

tłuszcze 23 % 10 g

węglowodany 51 % 22 g

227 kcal

IG: 0 / 9 / 91

przygotowanie krok po kroku

czas przygotowania: 30 min

Krok 1

Przygotuj składniki. Do przygotowania racuchów twarogowych z mąki owsianej z rabarbarem i rodzynkami potrzebujemy: twarogu, mąki owsianej, płynnego miodu, dużych jajek, rabarbaru, jasnych rodzynek, oleju roślinnego do smażenia i soli.
Krok 2

Rabarbar umyj, obierz ze skórki i pokrój w małą kostkę.
Krok 3

Rodzynki umyj i osusz.
Krok 4

Twaróg połącz z miodem i solą, a następnie wymieszaj na gładką masę.
Krok 5

Jajka ubij trzepaczką na jednolitą masę.
Krok 6

Dodaj do twarogu ubite jajka, mąkę owsianą, rabarbar i rodzynki.
Krok 7

Dobrze wymieszaj masę i odstaw na 15 minut.
Krok 8

Z masy twarogowej uformuj niewielki racuch i obtocz go w mące owsianej.
Krok 9

W ten sam sposób uformuj pozostałe racuchy.
Krok 10

Na patelni rozgrzej olej i usmaż na nim racuchy z obu stron na złoty kolor.
Krok 11

Gotowe racuchy podawaj na ciepło ze śmietaną, mlekiem skondensowanym lub sosami owocowymi. Pysznie smakują z konfiturą truskawkową, która świetnie łączy się z rabarbarem. Smacznego!

Zanim na Rusi pojawiły się europejskie fabryki serów twardych, a serowarzy rozróżnili pojęcia „syr” (ser) i „tworog” (twaróg), wszystkie produkty twarogowe nazywano serowymi, a twaróg po prostu „syrem”. Stąd wzięła się wschodniosłowiańska nazwa tego dania – syrniki. Nawiasem mówiąc, do dziś na południu Rosji i w Ukrainie słowem „syr” określa się zarówno sery (różnych gatunków), jak i twaróg.
twaróg przygotowywano z kwaśnego mleka. Podgrzewano je w piecu, aż się zważyło, potem odcedzano serwatkę, wyjmowano i przekładano otrzymaną masę twarogową pod prasę. Aby wydłużyć trwałość produktu, procedurę powtarzano, otrzymując twaróg, który mógł być przechowywany w zimnej piwnicy przez cały tydzień. Na surowo bano się go jednak jeść, dlatego wymyślano różne sposoby wykorzystania go w przygotowaniu potraw, a jednym z nich były właśnie syrniki. Wersja klasyczna oprócz twarogu zawiera cukier, mąkę i jajka.